مهران رنج بر نمايشنامه نويس و كارگردان پرتره هاي مختلفي همچون استيو جابز- اميركبير- مارلون براندو-كريم لوژی-برتراند راسل-مارادونا- چه گوارا و چاپلين مي باشد كه به مونوگرافي از سال ١٣٩٥ تا امروز در ايران و خارج از ايران و اجراهاي بين المللي معروف و پر استقبال است. وی فارغ التحصیل رشته ی ادبیات نمایشی در سال 83 از دانشگاه آزاد اسلامی می باشد و فارغ التحصیل کارشناسی ارشد در رشته ی فلسفه ی تطبیقی در سال 92  از دانشگاه آزاد اسلامی می باشد و هم چنین دانش آموخته ی معماری داخلی در سال 1396 از موسسه ی خصوصی معماری ایران است.

مهران رنج بر انديشه هاي آزادي خواهانه وفلسفه ي قاره اي خود را به بهانه پرتره ي مورد نظر ، بر روي صحنه تئاتر به مخاطب انتقال داده و سال هاست كه نظريه ي اجرايش در كارگرداني از گروتوفسكي و تئاتر لابراتواري وام گرفته شده است و در حيطه ي هدايت بازيگر ، از بيومكانيك ميرهولد كارگردان شهير روس. مهران رنج بر در دهه ی 80 در کارگردانی تئاتر شاگرد دکتر علی رفیعی بوده است و در سال 1385 در سینما شاگرد عباس کیارستمی.

در بخش سینمای کوتاه، وی به خاطر فیلم الکترون جایزه های جهانی زیادی دریافت کرده است که در بخش جوایز همین سایت می توان آن ها را بررسی کرد. وی هم چنین نویسنده ی داستان های کوتاه در حوزه ی ادبیات داستانی ایران است که دو جلد از  مجموعه داستان های کوتاه ایشان در نشر نودا تحت عنوان یادم بود و کلاغ  بود و من و  پرتره به چاپ رسیده است.

مهران رنج بر فيلمنامه نويس و فيلمساز مستقل و تجربه گرايي است كه چندين اثر مستند چالش برانگيز سياسي، فلسفی و اجتماعي دارد و همچنين در قدم اول داستاني خود در فيلم كوتاه الكترون توجه مجامع عمومي و فستيوال هاي ممتاز جهان را به خودش جلب كرد.

فلسفه ي قاره اي ، عرفان و ظلم ستيزي در آثار سينمايي رنج بر مشهود و قابل كشف است. عرفان شرقی به خصوص عرفان ایرانی در مقالات و آثار سینمایی ایشان مهم و قابل بررسی است که بیشتر از مکتوبات صدرالمتالهین ملاصدرا و هم چنین شیخ اشراق سهروردی می باشد.

در فيلم الكترون

يك بازيگر كهنه كار( با بازيِ استاد رضا بابك) با حقيقت نا آرام كننده اي مواجه مي شود: هنر او كه زماني ظرفي براي معنا بود، به پوسته اي خالي تبديل مي شود و بازتابي ترسناك بر ماهيت حقيقت و فريب در دنيايي كه از شبيه سازي اشباع شده است.